ដំណើរជីវិតឆ្ពោះទៅរកក្ដីស្រមៃ៖ ភាពជោគជ័យរបស់ ស៊ុយ ចាន់ថា

កាលពីអតីតកាល មុនពេលដែលអង្គការ ខេប ឈានជើងចូលមកដល់ក្នុងជីវិតរបស់យុវតី ស៊ុយ ចាន់ថា គ្រួសាររបស់នាងរស់នៅក្នុងស្ថានភាពក្រីក្រលំបាកជាទីបំផុត។ កាលនោះ ការអប់រំហាក់ដូចជាក្តីស្រមៃដ៏សែនឆ្ងាយសម្រាប់ក្មេងស្រីម្នាក់ដែលមកពីគ្រួសារកសិករខ្វះខាត។ ចាន់ថា តែងតែបង្ខំចិត្តឈប់រៀនជាច្រើនថ្ងៃដើម្បីជួយធ្វើការរកចំណូលផ្គត់ផ្គង់គ្រួសារ ដោយសារដីស្រែមានទំហំតូច ហើយម្ដាយរបស់នាងតែងតែមានជំងឺប្រចាំកាយ ដែលតម្រូវឱ្យគ្រួសារលក់ស្រូវទាំងអស់ដើម្បីបង់ថ្លៃព្យាបាល។ ភាពអស់សង្ឃឹមបានគ្របដណ្ដប់រហូតដល់នាងមានបំណងចង់បោះបង់ការសិក្សាចោលពាក់កណ្ដាលទី ដើម្បីមកជួយសម្រាលបន្ទុកដ៏ធ្ងន់ធ្ងររបស់ឪពុកម្ដាយ។

របត់ថ្មីនៃជីវិតបានចាប់ផ្ដើមឡើងនៅក្នុងឆ្នាំ ២០០៣ នៅពេលដែលអង្គការ ខេប បានផ្ដល់អាហារូបករណ៍ដល់ ចាន់ថា ចាប់ពីថ្នាក់ទី ៧ រហូតដល់ថ្នាក់ទី ១២ នៅសាលាអនុវិទ្យាល័យពញាក្រែក។ ការផ្លាស់ប្តូរដ៏ធំបំផុតមិនមែនមានត្រឹមតែការគាំទ្រផ្នែកសម្ភារៈសិក្សាប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែគឺវត្តមានរបស់អ្នកគ្រូផ្តល់ប្រឹក្សាដែលជាបង្គោលដ៏រឹងមាំ។ ក្នុងអំឡុងពេលដែល ចាន់ថា ចង់បោះបង់សាលា អ្នកគ្រូផ្តល់ប្រឹក្សាបានដើរតួនាទីយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការផ្លាស់ប្តូរផ្នត់គំនិតរបស់នាង ដោយពន្យល់ពីតម្លៃពិតប្រាកដនៃការសិក្សា និងការតស៊ូដើម្បីអនាគត។ ការណែនាំទាំងនោះបានធ្វើឱ្យ ចាន់ថា និងក្រុមគ្រួសារមើលឃើញពន្លឺក្ដីសង្ឃឹមជាថ្មី ដោយឪពុករបស់នាងបានសម្រេចចិត្តទទួលរ៉ាប់រងការងារធ្ងន់ៗទាំងអស់ ដើម្បីទុកពេលឱ្យកូនស្រីបានក្រេបជញ្ជក់ចំណេះដឹង។

ផលជះវិជ្ជមានដ៏អស្ចារ្យមួយទៀតដែលអង្គការ ខេប បាននាំមកជូនគ្រួសាររបស់នាង គឺកម្មវិធីបំណិនជីវិត។ តាមរយៈការអនុវត្តជាក់ស្តែង ចាន់ថា និងគ្រួសារបានរៀនពីបច្ចេកទេសចិញ្ចឹមមាន់ និងការដាំបន្លែឱ្យមានទិន្នផលខ្ពស់ ដែលជួយឱ្យសេដ្ឋកិច្ចគ្រួសារមានភាពប្រសើរឡើងជាងមុនឆ្ងាយណាស់ ប្រៀបធៀបទៅនឹងកាលដែលមិនទាន់មានកម្មវិធីនេះ ដែលគ្រួសារពឹងផ្អែកតែលើរបរធ្វើស្រែតិចតួច។ បច្ចុប្បន្ន ចាន់ថា មិនត្រឹមតែបានបញ្ចប់ថ្នាក់ទី ១២ នៅក្នុងឆ្នាំ ២០០៨ ប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែនាងកំពុងបន្តការសិក្សាជំនាញឆ្មបនៅក្រុងកំពង់ចាម ដែលជាក្តីស្រមៃតាំងពីកុមារភាពរបស់នាង។ រូបភាពដែលនាងឈរអនុវត្តការងារនៅក្នុងមន្ទីរពេទ្យ គឺជាសក្ខីភាពនៃភាពជោគជ័យ និងជាមោទនភាពបំផុតសម្រាប់គ្រួសារ និងសហគមន៍ទាំងមូល។

ពន្ទាប់ពីពន្យល់យ៉ាងពឹស្ដារពីការសិក្សារបស់នាង យុវតី ស៊ុយ ចាន់ថា បាននិយាយថា "កាលពីមុន ខ្ញុំស្ទើរតែបោះបង់ចោលក្តីស្រមៃខ្លួនឯងទៅហើយ ដោយសារជីវភាពគ្រួសារលំបាកខ្លាំងពេក ប៉ុន្តែអរគុណដល់អង្គការ ខេប និងអ្នកគ្រូផ្តល់ប្រឹក្សាដែលបានជួយទាញខ្ញុំឱ្យងើបឈរឡើងវិញ។ ការអប់រំមិនត្រឹមតែផ្លាស់ប្តូរផ្នត់គំនិតរបស់ខ្ញុំ និងឪពុកម្ដាយប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែវាបានផ្ដល់នូវបំណិនជីវិតជាក់ស្ដែងដែលជួយឱ្យគ្រួសារខ្ញុំមានចំណូលប្រសើរជាងមុន។ ថ្ងៃនេះ ខ្ញុំមានមោទនភាពដែលបានមករៀនជំនាញឆ្មបតាមបំណងប្រាថ្នា ហើយខ្ញុំនឹងក្លាយជាគំរូដ៏ល្អម្នាក់នៅក្នុងសហគមន៍ ដើម្បីបង្ហាញថាការតស៊ូសិក្សានឹងនាំមកនូវផ្លែផ្កាដ៏ផ្អែមល្ហែមសម្រាប់ជីវិត"។

នាងបានបន្តបន្ថែមទៀតថា "បើគ្មានការជ្រោមជ្រែង និងការផ្តល់ប្រឹក្សាពីអង្គការ ខេប ទេ ជីវិតខ្ញុំប្រហែលជាត្រូវជាប់គាំងនៅក្នុងរង្វង់ភាពក្រីក្រជារៀងរហូត ដោយគ្មានឱកាសបានរៀនសូត្រក្លាយជាពេទ្យឆ្មបដូចសព្វថ្ងៃនេះឡើយ"។