ក្ដីសង្ឃឹមថ្មីក្រោមដំបូលផ្ទះចាស់នៃដំណើរជីវិតឆ្ពោះទៅរកជោគជ័យរបស់កុមារី សុនីតា

នៅក្នុងភូមិដាច់ស្រយាលមួយ ដែលមានបរិយាកាសស្ងប់ស្ងាត់ កុមារី សុនីតា ឬដែលមិត្តភក្តិជិតស្និទ្ធហៅនាងថា នីតា ក្នុងវ័យ ១៤ ឆ្នាំ បានធំដឹងក្ដីឡើងនៅក្នុងផ្ទះឈើចាស់ទ្រុឌទ្រោមមួយជាមួយសមាជិកគ្រួសារ ៤ នាក់។ កាលពីមុន ជីវិតសិក្សារបស់នីតាពោរពេញដោយភាពស្រពេចស្រពិល។ ឪពុកម្ដាយរបស់នាងគឺជាកសិករដាំបន្លែតាមផ្ទះ ដែលពឹងផ្អែកទាំងស្រុងលើប្រាក់ចំណូលបន្តិចបន្តួចពីការលក់បន្លែក្នុងភូមិដើម្បីដោះស្រាយក្រពះប្រចាំថ្ងៃ។ កាលនោះ ការចំណាយលើសម្ភារសិក្សា ឯកសណ្ឋាន និងមធ្យោបាយធ្វើដំណើរ គឺជាបន្ទុកដ៏ធ្ងន់ធ្ងរដែលស្ទើរតែធ្វើឱ្យនីតាត្រូវបោះបង់ការសិក្សាពាក់កណ្តាលទី។ នាងធ្លាប់ត្រូវដើរចម្ងាយ ៤ គីឡូម៉ែត្ររៀងរាល់ថ្ងៃក្រោមពន្លឺថ្ងៃក្ដៅហែង ដែលធ្វើឱ្យនាងអស់កម្លាំង និងខកខានការរៀនសូត្រជាញឹកញាប់។

របត់ជីវិតថ្មីបានមកដល់នៅពេលដែលគម្រោងអប់រំកុមារី (GEI) បានឈានជើងចូលមកដល់ក្នុងសហគមន៍របស់នាង។ តាមរយៈកញ្ចប់អាហារូបករណ៍រយៈពេល ៣ ឆ្នាំពេញ នីតាទទួលបានការផ្លាស់ប្តូរយ៉ាងអស្ចារ្យដែលមិនធ្លាប់មានពីមុនមក។ នាងលែងត្រូវដើរទៅសាលាទៀតហើយ ព្រោះគម្រោងបានផ្តល់កង់ថ្មីមួយសម្រាប់ជាមធ្យោបាយធ្វើដំណើរ ដែលជួយឱ្យនាងទៅដល់សាលាទាន់ពេលវេលា និងមានកម្លាំងគ្រប់គ្រាន់ក្នុងការក្រេបជញ្ជក់ចំណេះដឹង។ លើសពីនេះ នាងទទួលបាននូវគ្រឿងឧបភោគបរិភោគ និងសម្ភារសិក្សាគ្រប់បែបយ៉ាង រាប់ចាប់ពីឯកសណ្ឋានថ្មីសន្លាង កាតាប ស្បែកជើង សៀវភៅ ប៊ិក រហូតដល់ដបទឹកផ្ទាល់ខ្លួន ដែលជួយកាត់បន្ថយការចំណាយរបស់គ្រួសារបានយ៉ាងច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់។

អ្វីដែលរឹតតែពិសេសនោះ គឺការផ្លាស់ប្តូរផ្នែកសមត្ថភាព និងផ្នត់គំនិត។ នីតាត្រូវបានជ្រើសរើសឱ្យចូលរួមក្នុងវគ្គបំប៉នបន្ថែម ដែលជាជំនួយការដ៏សំខាន់សម្រាប់ការត្រៀមខ្លួនប្រឡងសញ្ញាបត្រថ្នាក់ជាតិ។ ការទទួលបានប្រាក់ឧបត្ថម្ភប្រចាំខែបានធ្វើឱ្យនាងមានអារម្មណ៍កក់ក្តៅ និងមានសុវត្ថិភាពផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុ ដែលអនុញ្ញាតឱ្យនាងផ្តោតអារម្មណ៍ទាំងស្រុងលើការរៀនសូត្រ។ ជាលទ្ធផលដ៏ត្រចះត្រចង់ ក្នុងរយៈពេល ៣ ឆ្នាំជាប់ៗគ្នា នីតាបានដណ្តើមយកចំណាត់ថ្នាក់កំពូលក្នុងចំណោមសិស្សពូកែទាំង ៥ នាក់ប្រចាំថ្នាក់។ នាងមិនត្រឹមតែរៀនពូកែសម្រាប់ខ្លួនឯងប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែនាងថែមទាំងចំណាយពេលទំនេរជួយបង្រៀនមិត្តភក្តិលើមុខវិជ្ជាគណិតវិទ្យា ដោយបង្ហាញពីទឹកចិត្តដ៏ប្រពៃ និងភាពជាអ្នកដឹកនាំតាំងពីក្មេងវ័យ។

កុមារី សុនីតា បានរៀបរាប់ទាំងទឹកមុខញញឹមស្រស់ស្រាយអំពីអារម្មណ៍របស់នាងថា «កាលពីមុន ខ្ញុំតែងតែបារម្ភថា តើថ្ងៃស្អែកខ្ញុំមានសម្លៀកបំពាក់សមរម្យទៅរៀនឬទេ ហើយតើពុកម៉ែមានលុយទិញសៀវភៅឱ្យខ្ញុំដែរឬទេ? ប៉ុន្តែចាប់តាំងពីមានគម្រោង GEI មក ជីវិតខ្ញុំប្រៀបដូចជាបានកើតជាថ្មី។ ខ្ញុំមានកង់ជិះ មានសម្ភារសិក្សាគ្រប់គ្រាន់ និងមានឱកាសរៀនបំប៉នដែលធ្វើឱ្យខ្ញុំកាន់តែជឿជាក់លើសមត្ថភាពខ្លួនឯង។ ជំនួយទាំងអស់នេះមិនត្រឹមតែជាសម្ភារប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែវាគឺជាកម្លាំងចិត្តដែលរុញច្រានឱ្យខ្ញុំចង់ក្លាយជាគ្រូបង្រៀនភាសាអង់គ្លេស ដើម្បីត្រឡប់មកជួយក្មេងៗក្នុងភូមិវិញ»។ នាងក៏បាននិយាយបន្ថែមសម្ដីខ្លីមួយទៀតដ៏មានន័យថា «គម្រោង GEI គឺជាអ្នកផ្ដល់ស្លាបឱ្យក្ដីស្រមៃរបស់ខ្ញុំបានហោះហើរយ៉ាងខ្ពស់ »។

ជាសក្ខីកម្មដ៏រំភើប ឪពុកម្ដាយរបស់នីតាបានថ្លែងអំណរគុណយ៉ាងជ្រាលជ្រៅចំពោះគម្រោងដោយបានលើកឡើងថា «ពួកយើងជាអ្នកចំការក្រីក្រ រកព្រឹកខ្វះល្ងាច គ្មានលទ្ធភាពឯណាទិញកង់ ឬសម្ភារល្អៗឱ្យកូនរៀនដូចគេឡើយ។ កាលពីមុនឃើញកូនដើរទៅសាលាទាំងហត់នឿយ យើងខ្លោចចិត្តណាស់ ស្ទើរតែចង់ឱ្យកូនឈប់រៀនមកជួយធ្វើការចំការវិញ។ ប៉ុន្តែអរគុណដល់គម្រោង GEI ដែលបានជួយសម្រាលបន្ទុកគ្រប់យ៉ាង ចាប់ពីសម្លៀកបំពាក់រហូតដល់ប្រាក់ឧបត្ថម្ភ។ ការឃើញកូនស្រីមានកង់ជិះ មានសៀវភៅអាន និងរៀនជាប់ចំណាត់ថ្នាក់ល្អបែបនេះ គឺជាសុភមង្គលបំផុតសម្រាប់ពួកយើង។ គម្រោងនេះពិតជាបានផ្លាស់ប្តូរអនាគតកូនស្រីយើង និងគ្រួសារយើងទាំងមូល»។

បច្ចុប្បន្ន នីតាបានបញ្ចប់ការប្រឡងដោយលទ្ធផលគួរជាទីមោទនៈ។ នៅពេលទំនេរ នាងតែងតែអានសៀវភៅភាសាអង់គ្លេសជានិច្ច ព្រោះនាងមានគោលដៅច្បាស់លាស់ក្នុងការក្លាយជាគ្រូបង្រៀនម្នាក់នាពេលអនាគត។ រឿងរ៉ាវរបស់នីតា គឺជាភស្តុតាងដ៏រស់រវើកដែលបង្ហាញថា នៅពេលដែលឱកាសត្រូវបានផ្តល់ឱ្យបានត្រឹមត្រូវ កុមារគ្រប់រូបអាចផ្លាស់ប្តូរវាសនាខ្លួនឯង និងសហគមន៍បានយ៉ាងពិតប្រាកដ៕